De gevonden collectie.







Een herinnering die weer ademt

13.09.2025 - London
Mapje met negatieven gevonden op de antiekmarkt in Nothing Hill, London.
Genoteerd op de map: Willersley june 1956



Ik vond het mapje met negatieven op een grote antiekmarkt in Notting Hill, London. Tussen vergeelde ansichtkaarten en oude postzegels, lag een dunnen envelop met daarop met hand geschreven: Willersley june 1965. Geen omschrijving, geen namen, alleen een ongedateerd spoor van een reis die iemand ooit de moeite waard vond om vast te leggen. Voor vier pond kocht ik het mapje van de oude vrouw. ‘It is important to keep their memories alive.’ drukte ze me op het hart.

Thuis, onder mijn lamp, gleed ik voorzichtig de negatieven uit het mapje. De geur van oud celluloid herinnerde me aan de oude filmrollen die liggen te verstoffen in het filmtheater waar ik werk. Ik zette mijn scanner aan en een voor een begonnen de beelden zich om te zetten in foto’s: een Ford Consul Farnham Estate, glimmend in de ochtendzon; twee stellen, lacherig en onbezorgd, onderweg op de snelweg, een picknick onder hoge bomen, en telkens weer dat landschap: oude stenen dorpen, eindeloos hoge bergen.

Het eerste beeld dat echt mijn aandacht greep was er een uit Parijs. Een eindeloze zee van oude Franse flats, de Eifeltoren stak er als enige prominent boven uit. Nog geen hoogbouw hoger dan die ene toren. Het Parijs van 1956. Op een volgende foto zie ik de drie Britten met stokbroden en rode wijn de auto instappen. Ik vroeg het internet om hulp: een Redit gebruiker herkende de straat. Vanaf daar leek het alsof ik werd uitgenodigd om mee te reizen. Ik schonk een glas wijn in, en vertrok.

De volgende foto’s brachten me naar het zuiden, steeds verder weg van de stad. Op een plaatje zag ik de auto geparkeerd bij voor hotel restaurant Chez Paul: de kenmerken op de voorgevel brachten me naar Touët Sur Var. De gevel, inmiddels vermoderniseerd door tijd, maar nog steeds monumentaal, was op de foto scherp vastgelegd, alsof de reizigers de grootsheid van het verleden wilden laten samensmelten met hun eigen avontuur.

Niet ver van het hotel, brachten de stellen een bezoek aan een oud, lijkend middeleeuws, dorpje. Verdwaald liepen ze door de kromme steegjes van Entrevaux. Langs antiekwinkels en cafe’s. Zonder Redit was ik nog nergens aangekomen. Iemand vond op fotoplatform Flikr een foto van de straat: uitgestorven, het leven is er weggeblazen.

Op een ander negatief stonden de twee koppels op een brug over een rivier, met elkaar verwikkeld, lachend, terwijl de bomen hun schaduw in het water lieten zakken. Ik vroeg me af wie zij waren, waar ze vandaan kwamen, wat hen dreef om gewoon in een auto te stappen en door Frankrijk te trekken. 

Terugkijkend op deze reconstructie voelde ik een vreemde verbondenheid met mensen die ik nooit had ontmoet. Hun reis was ooit gewoon een zomertrip, maar voor mij werd het een onverwachte ontdekkingstocht,  bewaard op negatief en opnieuw tot leven gewekt dankzij de wereldwijde nieuwsgierigheid van vreemden op het internet. Wat begon als een stoffig mapje, werd een open raam naar een verloren zomer, een herinnering die nu weer ademt.





125 Bd Saint-Michel - Parijs, Frankrijk


Google Maps april 2021



Restaurant Chez Paul - Touët Sur Var, Frankrijk




Google maps juli 2025



Het Postarchief is een plek om gevonden brieven, 
kaarten, foto’s en ander gevonden of gezonden goed te 
archiveren, conserveren en presenteren.
Voor vragen of contributie: postarchief@gmail.com
Alle objecten gepresenteerd op deze website zijn rechtenvrij of 
gepubliceerd met toestemming van de rechthebbende.